Είχαμε ένα μικρό δισταγμό, ίσως και μία συστολή. Η υπάλληλος με τα σπαστά ελληνικά, μας ενημέρωσε ότι πρώτα θα έπρεπε να βγάλουμε κάρτα εισόδου. Στηθήκαμε, λοιπόν, μπροστά από το φακό και μέσα σε λίγα λεπτά οι κάρτες με τη φωτογραφία και τα στοιχεία μας είχαν εκτυπωθεί.
Κάπως έτσι προκύπτει μία σχέση αλληλεξάρτησης που δένει την πόλη με το ελληνικό στοιχείο, παρά τις εκατέρωθεν εθνικιστικές κορώνες και τους αφορισμούς. Πίσω στο καζίνο, ο κόσμος, παρά το προχωρημένο της ώρας, παρέμενε σταθερός στον αριθμό του. Η κυρία με την καφέ γούνα που συνοδευόταν από τον μάλλον παχουλό σύζυγό της, μπήκε στην αίθουσα με το χαμόγελο του παιδιού που αντικρίζει την Ντίσνεϊλαντ. Άλλες κυρίες κάθονταν στον καναπέ της αίθουσας αναμονής και κουβέντιαζαν για την καθημερινότητά τους όπως ακριβώς θα έκαναν και στο μπαλκόνι τους, τινάζοντας τα σεντόνια. Κάθε τρεις και λίγο, τα ηχεία ανήγγειλαν στα ελληνικά προσφορές ή αλλαγές στα διαθέσιμα παιχνίδια.
Σ’ αυτό το σημείο της Γευγελής, cas δωρεάν παιχνίδια του καζίνο ίσως και στα άλλα, υπάρχει μόνο Ελλάδα. Καλό ή κακό, σας αφήνουμε να το κρίνετε. Μία από τις τελευταίες εικόνες που εντυπώθηκε στο μυαλό μου ήταν η φωτογραφία (τεράστια, σαν αφίσα) του Χρήστου Δάντη επί το καλλιτεχνικόν έργον που υπήρχε πίσω από το πολυτελές μπαρ. Έξω στο πάρκινγκ, ο αριθμός των αυτοκινήτων δεν είχε μειωθεί καθόλου. Κατέφθαναν συνεχώς συνέλληνες για να δοκιμάσουν την τύχη τους στα τυχερά παιχνίδια.
Ήταν μία ακόμη Πέμπτη, νωρίς μέσα στο μήνα. Η 25η Μαρτίου και οι διαμάχες για τη ‘Μακεδονία ξακουστή’ ήταν ακόμη μακριά. Στα Σκόπια για βενζίνη, λαϊκή, οδοντίατρο και καζίνο Σε ασφυκτικό κλοιό των Σκοπιανών βρίσκεται η Μακεδονία, που δείχνει να απειλείται όχι τόσο από τη γραφική αλυτρωτική πολιτική των γειτόνων μας, αλλά από οικονομικό μαρασμό.Η μαζική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοελλαδιτών στα Σκόπια λόγω κρίσης και προς αναζήτηση φθηνών αγαθών, υπηρεσιών, αλλά και της θεάς Τύχης, έχει σοβαρότατο αντίκτυπο στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία, απειλώντας με αφανισμό ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Η οικονομική αφαίμαξη της ελληνικής πλευράς συντελείται μεθοδικά με τις ασυναγώνιστες τιμές προϊόντων και τις μοναδικές παροχές υπηρεσιών, έχοντας ως αιχμή τη βαριά βιομηχανία της ΠΓΔΜ, που δεν είναι άλλη από τα υπερπολυτελή καζίνο της. Ενα μικρό Λας Βέγκας, που στήθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τα σύνορα των δύο χωρών, λειτουργώντας ως αστραφτερό δέλεαρ για τους Ελληνες, με ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας να καταθέτουν τον οβολό τους στα ταμεία του μόνο κατά το 2013!Οι λιμουζίνες κατά τα πρότυπα του Λας Βέγκας στα στενά δρομάκια της Γευγελής αποτελούν τμήμα του παζλ της «βαριάς» βιομηχανίας των ΣκοπίωνΝωρίτερα οι ίδιοι επισκέπτες είχαν γεμίσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους στα σκοπιανά πρατήρια βενζίνης και είχαν κάνει τα ψώνια τους και τη μαναβική τους στις γύρω αγορές. Όσο περιμέναμε στην γκαρνταρόμπα για να αφήσουμε τα μπουφάν μας, ένας άκρως ελληνικός διάλογος τάραξε την ησυχία: -Να σου πω, δεν χάνεις μόνο εσύ. -Εντάξει σε λέω, μη φωνάζεις, δεν χρειάζεται. Δύο γυναίκες, περίπου 40 χρόνων, καυγάδιζαν για τα αποτελέσματα που είχε το παιχνίδι τους εντός της αίθουσας χωρίς να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Μας καλωσόρισαν πάλι με σπαστά Ελληνικά και κάπου εκεί δεν αντέξαμε και ρωτήσαμε την οδηγό μας.
| Όνομα Καζίνο | Δικτυακός Τόπος | Κύρια Προσφορά |
|---|---|---|
| Ευρωπαϊκό Καζίνο | europacasino.mk | Ζωντανά παιχνίδια και τυχερά παιχνίδια |
| BalkanBet | balkanbet.mk | Αθλητικά Στοιχήματα & Καζίνο |
| Winbet | winbet.mk | Slots και Ρουλέτα |
“Απλό είναι, δεν προσλαμβάνεσαι εδώ αν δεν μιλάς Ελληνικά, έστω και σπαστά. Οι περισσότεροι πελάτες είναι Έλληνες, οπότε, είναι απαραίτητο” μας εξήγησε η Σόνια. Απλό όντως, αλλά δεν παύει να κάνει εντύπωση, με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στο έδαφος μίας ξένης χώρας, έστω και αν η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται μία ανάσα από τα ελληνικά σύνορα.
Η ανθρωπογεωγραφία του χώρου, εκείνη την Πέμπτη τουλάχιστον, αποκάλυπτε ένα μωσαϊκό ανθρώπων.
| Φορέας Ελέγχου | Αριθμός Άδειας | Κύριες Απαιτήσεις | Ηλικιακό Όριο |
|---|---|---|---|
| Υπουργείο Οικονομίας | ΑΑ-2023-456 | Κεφάλαιο, Ασφάλεια, Τεχνική Υποδομή | 18 έτη |
| Επιτροπή Τυχερών Παιχνιδιών | GL-789-ΜΚ | Παράνομο Κέρδος, Διαφάνεια Λειτουργιών | 18 έτη |
Οι περισσότεροι ήταν άνδρες, 45-50 χρόνων και πάνω. Δεν έλειπαν όμως και οι γυναίκες, αυτής της ηλικιακής ομάδας αλλά και μικρότερες. Στις δύο ώρες που παραμείναμε, η γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας ακούστηκε από ελάχιστα έως καθόλου. Κάποιοι από τους συμπατριώτες μας κουβαλούσαν και τις κακές τους συνήθειες. Κάπνιζαν σαν να μην υπάρχει αύριο, έπιναν ακατάπαυστα κι έβριζαν τα μηχανήματα που δεν τους έκαναν τη χάρη. Στην αίθουσα υπήρχαν και κάποιοι που έσπαγαν πλάκα με την ατυχία τους, αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν ο θυμός – άνθρωποι που αν τους κοιτούσες θα έβλεπες καημό και οργή στα μάτια τους. “Πες του ρε και εσύ, γιατί δεν με ακούει ο μαλάκας”, ακούστηκε από ένα κύριο γύρω στα 55 που cas σκοπια καζινο ηλικια μιλούσε στο τηλέφωνο ακριβώς δίπλα μας. Μιλούσε δυνατά σαν να ήταν στο σπίτι του. Ούτε ήταν ο μόνος που κουβαλούσε το φραπέ του στο χέρι.
| Τύπος Πληρωμής | Κατάθεση | Ανάληψη | Χρόνος Επεξεργασίας |
|---|---|---|---|
| Πιστωτική/Χρεωστική Κάρτα | Ναι | Ναι | 1-3 εργάσιμες |
| Τραπεζική Μεταφορά | Ναι | Ναι | 2-5 εργάσιμες |
| E-Wallet (Skrill, Neteller) | Ναι | Ναι | Άμεσα - 24 ώρες |
Δεν ξέραμε, κιόλας να παίξουμε, αλλά κυρίως δεν γουστάραμε. Καθίσαμε στην καφετέρια για να χαζεύουμε τους άλλους.
Κάπνιζαν σαν να μην υπάρχει αύριο, έπιναν ακατάπαυστα κι έβριζαν τα μηχανήματα που δεν τους έκαναν τη χάρη. Στην αίθουσα υπήρχαν και κάποιοι που έσπαγαν πλάκα με την ατυχία τους, αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν ο θυμός – άνθρωποι που αν τους κοιτούσες θα έβλεπες καημό και οργή στα μάτια τους. “Πες του ρε και εσύ, γιατί δεν με ακούει ο μαλάκας”, ακούστηκε από ένα κύριο γύρω στα 55 που cas σκοπια καζινο ηλικια μιλούσε στο τηλέφωνο ακριβώς δίπλα μας. Μιλούσε δυνατά σαν να ήταν στο σπίτι του. Ούτε ήταν ο μόνος που κουβαλούσε το φραπέ του στο χέρι.
Δεν ξέραμε, κιόλας να παίξουμε, αλλά κυρίως δεν γουστάραμε. Καθίσαμε στην καφετέρια για να χαζεύουμε τους άλλους. Μας ενημέρωσαν ότι αλκοόλ σερβίρεται μόνο σ’ αυτούς που παίζουν, οπότε περιοριστήκαμε στους εσπρέσο βραδιάτικα. Ίσως ήταν καλύτερα έτσι γιατί το μάτι άνοιξε ακόμα περισσότερο. Το βλέμμα έπεσε σε μία οικογένεια (το πιο πιθανό) που αναζητούσε την τύχη της στο διπλανό μηχάνημα.
Ο πατέρας, γύρω στα 60, με κάπα άλλης εποχής, χαρακτηριστικά προσώπου που μαρτυρούσαν άνθρωπο που έχει δουλέψει πολύ στη ζωή του. Η μητέρα, της ίδιας ηλικίας, έμοιαζε μ’ αυτές τις κυρίες που συναντάμε συνεχώς στις πόλεις και τα χωριά της επαρχίας. Κοντή, στρουμπουλή, φορούσε μαύρη φούστα και μαύρη ζακέτα και τα μαλλιά της ήταν φανερό ότι δεν είχαν υποδεχτεί ποτέ ούτε στάλα βαφής. Δεν φορούσε κοσμήματα, δεν ήταν από αυτές που χρησιμοποιούν μακιγιάζ. Η κόρη (αν υποθέσουμε πως ήταν τέτοια) γύρω στα 30, με πιο μοντέρνο ντύσιμο, αλλά όχι κάτι εξεζητημένο. Μας ενημέρωσαν ότι αλκοόλ σερβίρεται μόνο σ’ αυτούς που παίζουν, οπότε περιοριστήκαμε στους εσπρέσο βραδιάτικα. Ίσως ήταν καλύτερα έτσι γιατί το μάτι άνοιξε ακόμα περισσότερο. Το βλέμμα έπεσε σε μία οικογένεια (το πιο πιθανό) που αναζητούσε την τύχη της στο διπλανό μηχάνημα. Ο πατέρας, γύρω στα 60, με κάπα άλλης εποχής, χαρακτηριστικά προσώπου που μαρτυρούσαν άνθρωπο που έχει δουλέψει πολύ στη ζωή του. Η μητέρα, της ίδιας ηλικίας, έμοιαζε μ’ αυτές τις κυρίες που συναντάμε συνεχώς στις πόλεις και τα χωριά της επαρχίας. Κοντή, στρουμπουλή, φορούσε μαύρη φούστα και μαύρη ζακέτα και τα μαλλιά της ήταν φανερό ότι δεν είχαν υποδεχτεί ποτέ ούτε στάλα βαφής. Δεν φορούσε κοσμήματα, δεν ήταν από αυτές που χρησιμοποιούν μακιγιάζ.
Είχαμε ένα μικρό δισταγμό, ίσως και μία συστολή. Η υπάλληλος με τα σπαστά ελληνικά, μας ενημέρωσε ότι πρώτα θα έπρεπε να βγάλουμε κάρτα εισόδου. Στηθήκαμε, λοιπόν, μπροστά από το φακό και μέσα σε λίγα λεπτά οι κάρτες με τη φωτογραφία και τα στοιχεία μας είχαν εκτυπωθεί. Όσο περιμέναμε στην γκαρνταρόμπα για να αφήσουμε τα μπουφάν μας, ένας άκρως ελληνικός διάλογος τάραξε την ησυχία: -Να σου πω, δεν χάνεις μόνο εσύ. -Εντάξει σε λέω, μη φωνάζεις, δεν χρειάζεται.
Δύο γυναίκες, περίπου 40 χρόνων, καυγάδιζαν για τα αποτελέσματα που είχε το παιχνίδι τους εντός της αίθουσας χωρίς να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Μας καλωσόρισαν πάλι με σπαστά Ελληνικά και κάπου εκεί δεν αντέξαμε και ρωτήσαμε την οδηγό μας. “Απλό είναι, δεν προσλαμβάνεσαι εδώ αν δεν μιλάς Ελληνικά, έστω και σπαστά. Οι περισσότεροι πελάτες είναι Έλληνες, οπότε, είναι απαραίτητο” μας εξήγησε η Σόνια. Απλό όντως, αλλά δεν παύει να κάνει εντύπωση, με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στο έδαφος μίας ξένης χώρας, έστω και αν η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται μία ανάσα από τα ελληνικά σύνορα.
Η ανθρωπογεωγραφία του χώρου, εκείνη την Πέμπτη τουλάχιστον, αποκάλυπτε ένα μωσαϊκό ανθρώπων. Οι περισσότεροι ήταν άνδρες, 45-50 χρόνων και πάνω. Δεν έλειπαν όμως και οι γυναίκες, αυτής της ηλικιακής ομάδας αλλά και μικρότερες. Στις δύο ώρες που παραμείναμε, η γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας ακούστηκε από ελάχιστα έως καθόλου. Κάποιοι από τους συμπατριώτες μας κουβαλούσαν και τις κακές τους συνήθειες. Η κόρη (αν υποθέσουμε πως ήταν τέτοια) γύρω στα 30, με πιο μοντέρνο ντύσιμο, αλλά όχι κάτι εξεζητημένο. Τρεις άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πιθανότατα μια αγροτική φαμίλια της επαρχίας. Μας έκανε φοβερή εντύπωση ότι από τους τρεις, αυτός που έπαιξε ήταν η μητέρα. Ήταν φανερό ότι δεν γνώριζε τι έκανε κι ότι δεν είχε ιδέα πώς λειτουργούσε αυτό που είχε ακριβώς μπροστά της. Έκανε ό,τι έκανε με τις οδηγίες του συζύγου της και με την κόρη να κάθεται στα αριστερά της και να παρακολουθεί.
Οι Σκοπιανοί επενδύουν πολλά στη διαφημιστική προώθηση των παροχών των καζίνο τους, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων Ελλήνων πελατών Ειδικότερα, περνώντας από έναν υποτυπώδη έλεγχο στον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων, όπου η αστυνομική ταυτότητα παλαιού τύπου θεωρείται ταξιδιωτικό έγγραφο (!) και αρκεί να πεις στους Σκοπιανούς αστυνομικούς την κωδική λέξη «καζίνο», βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια εικονική πραγματικότητα. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά, μέσα στα χωράφια και στο απόλυτο σκοτάδι, υψώνονται επιβλητικά εκατέρωθεν της εθνικής οδού τα υπερπολυτελή καζίνο «Princess» και «Flamingo», αποτελώντας το επιχειρηματικό σήμα κατατεθέν της χώρας. Στους δίδυμους πύργους του τζόγου συρρέουν καθημερινά χιλιάδες Ελληνες για να δοκιμάσουν την τύχη τους, ένας αριθμός επισκεπτών που αυξάνεται κατακόρυφα τα Σαββατοκύριακα, φτάνοντας τα 8.000 άτομα ημερησίως. Στην ΠΓΔΜ λειτουργούν συνολικά πέντε καζίνο, με τη ναυαρχίδα τους, το «Princess», να προσελκύει περισσότερους από τους μισούς Ελληνες επισκέπτες (550.000) που πέρασαν τα σύνορα για ψυχαγωγία κατά την περσινή χρονιά. Πρόκειται για το καμάρι του Τούρκου ιδιοκτήτη του, του επονομαζόμενου και «σουλτάνου των καζίνο», Σούντι Οζκάν, που άνοιξε τις πύλες του το 2010. Οι τρεις τους μιλούσαν πολύ λίγο, μόνο για ό,τι είχε να κάνει με το παιχνίδι. Μπροστά από τα τρία ζευγάρια μάτια περνούσαν πολύ γρήγορα οι καρικατούρες του μηχανήματος. Δεν το κούνησαν ρούπι στην περίπου μία ώρα που η ματιά μας είχε κολλήσει πάνω τους. Πώς το έλεγαν παλιά στο πρώτο trainspotting, “Ευτυχώς διάλεξα να μη διαλέξω τέτοια ζωή”. Μαζί με τους παίκτες, στο περιβάλλον υπήρχαν και οι επαγγελματίες, οι υπάλληλοι του καζίνο. Οι περισσότεροι μέχρι 35 χρόνων, νέοι που αναζητούσαν μία εργασία με σχετικά καλό μισθό. Τα 400 ευρώ μηνιαίως με τα οποία αμείβονται κατά μέσο όρο, μπορεί στα μάτια του Ελληνα να φαίνονται (και να είναι) λίγα, αλλά σ’ αυτά του Βορειομακεδόνα φαντάζουν μισθός αξιοπρεπής. Όλοι τους ξέρουν ελληνικά, cas καζινο μαρουσι μακετα αφού εξυπηρετούν κυρίως Έλληνες παίκτες. Κάποιοι είναι από τη Γευγελή, αλλά έρχονται εδώ και από άλλες πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας (Σκόπια, Μπίτολα, Βέλες). Δεν είναι τυχαίο ότι η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στα ελληνικά κεφάλαια, μικρά ή μεγάλα. Οι 35.000 κάτοικοί της γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι Έλληνες πληρώνουν και φροντίζουν να προσαρμόζουν την αγορά τους στα ελληνικά γούστα και ανάγκες. Κάπως έτσι προκύπτει μία σχέση αλληλεξάρτησης που δένει την πόλη με το ελληνικό στοιχείο, παρά τις εκατέρωθεν εθνικιστικές κορώνες και τους αφορισμούς. Πίσω στο καζίνο, ο κόσμος, παρά το προχωρημένο της ώρας, παρέμενε σταθερός στον αριθμό του. Η κυρία με την καφέ γούνα που συνοδευόταν από τον μάλλον παχουλό σύζυγό της, μπήκε στην αίθουσα με το χαμόγελο του παιδιού που αντικρίζει την Ντίσνεϊλαντ. Άλλες κυρίες κάθονταν στον καναπέ της αίθουσας αναμονής και κουβέντιαζαν για την καθημερινότητά τους όπως ακριβώς θα έκαναν και στο μπαλκόνι τους, τινάζοντας τα σεντόνια. Κάθε τρεις και λίγο, τα ηχεία ανήγγειλαν στα ελληνικά προσφορές ή αλλαγές στα διαθέσιμα παιχνίδια. Σ’ αυτό το σημείο της Γευγελής, cas δωρεάν παιχνίδια του καζίνο ίσως και στα άλλα, υπάρχει μόνο Ελλάδα. Καλό ή κακό, σας αφήνουμε να το κρίνετε.
Μία από τις τελευταίες εικόνες που εντυπώθηκε στο μυαλό μου ήταν η φωτογραφία (τεράστια, σαν αφίσα) του Χρήστου Δάντη επί το καλλιτεχνικόν έργον που υπήρχε πίσω από το πολυτελές μπαρ. Έξω στο πάρκινγκ, ο αριθμός των αυτοκινήτων δεν είχε μειωθεί καθόλου. Κατέφθαναν συνεχώς συνέλληνες για να δοκιμάσουν την τύχη τους στα τυχερά παιχνίδια. Ήταν μία ακόμη Πέμπτη, νωρίς μέσα στο μήνα. Η 25η Μαρτίου και οι διαμάχες για τη ‘Μακεδονία ξακουστή’ ήταν ακόμη μακριά. Στα Σκόπια για βενζίνη, λαϊκή, οδοντίατρο και καζίνο Σε ασφυκτικό κλοιό των Σκοπιανών βρίσκεται η Μακεδονία, που δείχνει να απειλείται όχι τόσο από τη γραφική αλυτρωτική πολιτική των γειτόνων μας, αλλά από οικονομικό μαρασμό.Η μαζική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοελλαδιτών στα Σκόπια λόγω κρίσης και προς αναζήτηση φθηνών αγαθών, υπηρεσιών, αλλά και της θεάς Τύχης, έχει σοβαρότατο αντίκτυπο στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία, απειλώντας με αφανισμό ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Η οικονομική αφαίμαξη της ελληνικής πλευράς συντελείται μεθοδικά με τις ασυναγώνιστες τιμές προϊόντων και τις μοναδικές παροχές υπηρεσιών, έχοντας ως αιχμή τη βαριά βιομηχανία της ΠΓΔΜ, που δεν είναι άλλη από τα υπερπολυτελή καζίνο της. Ενα μικρό Λας Βέγκας, που στήθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τα σύνορα των δύο χωρών, λειτουργώντας ως αστραφτερό δέλεαρ για τους Ελληνες, με ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας να καταθέτουν τον οβολό τους στα ταμεία του μόνο κατά το 2013!Οι λιμουζίνες κατά τα πρότυπα του Λας Βέγκας στα στενά δρομάκια της Γευγελής αποτελούν τμήμα του παζλ της «βαριάς» βιομηχανίας των ΣκοπίωνΝωρίτερα οι ίδιοι επισκέπτες είχαν γεμίσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους στα σκοπιανά πρατήρια βενζίνης και είχαν κάνει τα ψώνια τους και τη μαναβική τους στις γύρω αγορές.
Τρεις άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πιθανότατα μια αγροτική φαμίλια της επαρχίας. Μας έκανε φοβερή εντύπωση ότι από τους τρεις, αυτός που έπαιξε ήταν η μητέρα. Ήταν φανερό ότι δεν γνώριζε τι έκανε κι ότι δεν είχε ιδέα πώς λειτουργούσε αυτό που είχε ακριβώς μπροστά της. Έκανε ό,τι έκανε με τις οδηγίες του συζύγου της και με την κόρη να κάθεται στα αριστερά της και να παρακολουθεί. Οι τρεις τους μιλούσαν πολύ λίγο, μόνο για ό,τι είχε να κάνει με το παιχνίδι.
Μπροστά από τα τρία ζευγάρια μάτια περνούσαν πολύ γρήγορα οι καρικατούρες του μηχανήματος. Δεν το κούνησαν ρούπι στην περίπου μία ώρα που η ματιά μας είχε κολλήσει πάνω τους. Πώς το έλεγαν παλιά στο πρώτο trainspotting, “Ευτυχώς διάλεξα να μη διαλέξω τέτοια ζωή”. Μαζί με τους παίκτες, στο περιβάλλον υπήρχαν και οι επαγγελματίες, οι υπάλληλοι του καζίνο. Οι περισσότεροι μέχρι 35 χρόνων, νέοι που αναζητούσαν μία εργασία με σχετικά καλό μισθό.
Τα 400 ευρώ μηνιαίως με τα οποία αμείβονται κατά μέσο όρο, μπορεί στα μάτια του Ελληνα να φαίνονται (και να είναι) λίγα, αλλά σ’ αυτά του Βορειομακεδόνα φαντάζουν μισθός αξιοπρεπής. Όλοι τους ξέρουν ελληνικά, cas καζινο μαρουσι μακετα αφού εξυπηρετούν κυρίως Έλληνες παίκτες. Κάποιοι είναι από τη Γευγελή, αλλά έρχονται εδώ και από άλλες πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας (Σκόπια, Μπίτολα, Βέλες). Δεν είναι τυχαίο ότι η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στα ελληνικά κεφάλαια, μικρά ή μεγάλα. Οι 35.000 κάτοικοί της γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι Έλληνες πληρώνουν και φροντίζουν να προσαρμόζουν την αγορά τους στα ελληνικά γούστα και ανάγκες. Κάποιοι άλλοι είχαν δεχτεί τις ιατρικές και καλλωπιστικές υπηρεσίες Σκοπιανών ειδικών, ενώ οικογενειάρχες και συνταξιούχοι προτίμησαν να εγκατασταθούν μόνιμα στις κωμοπόλεις της περιοχής με το πολύτιμο ελληνικό συνάλλαγμα να τις μεταμορφώνει εντυπωσιακά την ίδια στιγμή που η παραμεθόριος ζώνη της Ελλάδας μαραζώνει στερούμενη αυτούς τους πόρους.
Κάποιοι άλλοι είχαν δεχτεί τις ιατρικές και καλλωπιστικές υπηρεσίες Σκοπιανών ειδικών, ενώ οικογενειάρχες και συνταξιούχοι προτίμησαν να εγκατασταθούν μόνιμα στις κωμοπόλεις της περιοχής με το πολύτιμο ελληνικό συνάλλαγμα να τις μεταμορφώνει εντυπωσιακά την ίδια στιγμή που η παραμεθόριος ζώνη της Ελλάδας μαραζώνει στερούμενη αυτούς τους πόρους. Σε αυτό το περιβάλλον, οι εκκλήσεις απόγνωσης των τοπικών φορέων για ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Πολιτείας ώστε να περιοριστεί η οικονομική αιμορραγία και να επαναπατριστούν κεφάλαια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που κατέληξαν στις τσέπες επενδυτών επί σκοπιανού εδάφους περιμένουν ακόμα ανταπόκριση.Οι Σκοπιανοί επενδύουν πολλά στη διαφημιστική προώθηση των παροχών των καζίνο τους, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων Ελλήνων πελατών Η μαζική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοελλαδιτών στα Σκόπια λόγω κρίσης και προς αναζήτηση φθηνών αγαθών, υπηρεσιών, αλλά και της θεάς Τύχης, έχει σοβαρότατο αντίκτυπο στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία, απειλώντας με αφανισμό ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Ενα μικρό Λας Βέγκας, που στήθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τα σύνορα των δύο χωρών, λειτουργώντας ως αστραφτερό δέλεαρ για τους Ελληνες, με ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας να καταθέτουν τον οβολό τους στα ταμεία του μόνο κατά το 2013! Οι λιμουζίνες κατά τα πρότυπα του Λας Βέγκας στα στενά δρομάκια της Γευγελής αποτελούν τμήμα του παζλ της «βαριάς» βιομηχανίας των Σκοπίων Νωρίτερα οι ίδιοι επισκέπτες είχαν γεμίσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους στα σκοπιανά πρατήρια βενζίνης και είχαν κάνει τα ψώνια τους και τη μαναβική τους στις γύρω αγορές. Σε αυτό το περιβάλλον, οι εκκλήσεις απόγνωσης των τοπικών φορέων για ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Πολιτείας ώστε να περιοριστεί η οικονομική αιμορραγία και να επαναπατριστούν κεφάλαια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που κατέληξαν στις τσέπες επενδυτών επί σκοπιανού εδάφους περιμένουν ακόμα ανταπόκριση. Σε αυτό το περιβάλλον, οι εκκλήσεις απόγνωσης των τοπικών φορέων για ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Πολιτείας ώστε να περιοριστεί η οικονομική αιμορραγία και να επαναπατριστούν κεφάλαια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που κατέληξαν στις τσέπες επενδυτών επί σκοπιανού εδάφους περιμένουν ακόμα ανταπόκριση.Οι Σκοπιανοί επενδύουν πολλά στη διαφημιστική προώθηση των παροχών των καζίνο τους, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων Ελλήνων πελατών Η μαζική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοελλαδιτών στα Σκόπια λόγω κρίσης και προς αναζήτηση φθηνών αγαθών, υπηρεσιών, αλλά και της θεάς Τύχης, έχει σοβαρότατο αντίκτυπο στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία, απειλώντας με αφανισμό ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Ενα μικρό Λας Βέγκας, που στήθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τα σύνορα των δύο χωρών, λειτουργώντας ως αστραφτερό δέλεαρ για τους Ελληνες, με ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας να καταθέτουν τον οβολό τους στα ταμεία του μόνο κατά το 2013!
Οι λιμουζίνες κατά τα πρότυπα του Λας Βέγκας στα στενά δρομάκια της Γευγελής αποτελούν τμήμα του παζλ της «βαριάς» βιομηχανίας των Σκοπίων Νωρίτερα οι ίδιοι επισκέπτες είχαν γεμίσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους στα σκοπιανά πρατήρια βενζίνης και είχαν κάνει τα ψώνια τους και τη μαναβική τους στις γύρω αγορές. Σε αυτό το περιβάλλον, οι εκκλήσεις απόγνωσης των τοπικών φορέων για ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Πολιτείας ώστε να περιοριστεί η οικονομική αιμορραγία και να επαναπατριστούν κεφάλαια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που κατέληξαν στις τσέπες επενδυτών επί σκοπιανού εδάφους περιμένουν ακόμα ανταπόκριση. Οι Σκοπιανοί επενδύουν πολλά στη διαφημιστική προώθηση των παροχών των καζίνο τους, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων Ελλήνων πελατών Ειδικότερα, περνώντας από έναν υποτυπώδη έλεγχο στον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων, όπου η αστυνομική ταυτότητα παλαιού τύπου θεωρείται ταξιδιωτικό έγγραφο (!) και αρκεί να πεις στους Σκοπιανούς αστυνομικούς την κωδική λέξη «καζίνο», βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια εικονική πραγματικότητα. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά, μέσα στα χωράφια και στο απόλυτο σκοτάδι, υψώνονται επιβλητικά εκατέρωθεν της εθνικής οδού τα υπερπολυτελή καζίνο «Princess» και «Flamingo», αποτελώντας το επιχειρηματικό σήμα κατατεθέν της χώρας. Στους δίδυμους πύργους του τζόγου συρρέουν καθημερινά χιλιάδες Ελληνες για να δοκιμάσουν την τύχη τους, ένας αριθμός επισκεπτών που αυξάνεται κατακόρυφα τα Σαββατοκύριακα, φτάνοντας τα 8.000 άτομα ημερησίως. Στην ΠΓΔΜ λειτουργούν συνολικά πέντε καζίνο, με τη ναυαρχίδα τους, το «Princess», να προσελκύει περισσότερους από τους μισούς Ελληνες επισκέπτες (550.000) που πέρασαν τα σύνορα για ψυχαγωγία κατά την περσινή χρονιά. Πρόκειται για το καμάρι του Τούρκου ιδιοκτήτη του, του επονομαζόμενου και «σουλτάνου των καζίνο», Σούντι Οζκάν, που άνοιξε τις πύλες του το 2010.
